Çiftçi, şu sıralar hayatının en zorlu sürecini yaşıyor.

-Sıkıntılar TAVAN,

-Bilinmezlik TABAN.

Üretici, ne ürettiğini biliyor da, elindeki malı kime, ne kadar bedelle satacağını bilemiyor.

Bir garabettir gidiyor… Gittiği yere kadar gideceği de kesin.

……..

Hesapta olmayan, beklenmeyen aşırı soğuklar, etrafı buz’a, don’a çevirince, çiftçinin ürünü dalında, toprağında kurudu…

Yok olup gitti.

-Mesela “erkenci” diye tabir edilen şeftali gitti,

-Mesela portakal gitti,

-Mesela limon gitti,

-Mesela mandalina gitti.

-Mesela patates gitti.

“Bunların hepsi gitti de, geriye ne kaldı?” derseniz…

Söyleyeyim;

-Çiftçinin Ziraat Bankası’ndan aldığı borcun “ana parası ve hatırı sayılır faizi kaldı.”

-Bugünün şartlarında sözkonusu borcun “ödenemez boyutlarda” olması kaldı.

-Umutsuzluk kaldı

-Karamsarlık kaldı.

-İki yakayı bir araya getirememe kaygısı kaldı.

-Yüzlerce alanı ekipte, biçememe gerçeği kaldı.

İlçeleriyle birlikte Mersin’den Adana’ya… Adana’dan Hatay’a kadar her bölgede, her alanda hasar çok büyük ve altından kalkılmaz boyutlarda…

Kayıplar, milyonlarla ölçülüyor… Bu işi çözmek ancak ve ancak Hükümet eliyle mümkün olabilir…

Nasıl mı olacak?

Hükümeti temsil edenler, zaman kaybetmeden kolları sıvayacak, Ziraat Bankası yetkilileriyle istişareler yapacak… Zarar gören çiftçileri tespit edecek, onlardan “borcun faizini silerek” bir, ya da iki yıl boyunca erteleyecek.

…….

-Durum, vahim.

-Durum, darmadağınık.

-Durum, dumanlı.

-Durum, puslu.

-Durum, sisli.

Bu pusu, bu sisi, çiftçilerin üzerinden kaldırabilecek adresi işaret ettim;

“Gayrısını kimse aramasın,

“BU-LA-MAZ.”

Süleyman CANBOLAT