Bir toplumun yarını, bugünün ihmalleriyle sessizce tekamül(olgunlaşır)eder. Bugün göz ardı edilen her yanlış, yarın telafisi güç bir yara olarak karşımıza çıkar.

Ailelerin evlatlarına ölçüsüz imtiyazlar tanıması, sevginin yerini sınır tanımazlığa bırakmasına sebep olmuştur. Özgürlük adı altında her düşüncenin, her sözün kontrolsüz bir biçimde ifade edilmesi; saygısızlık ile düşünce özgürlüğü arasındaki ince çizginin silinmesine yol açmıştır. Oysa gerçek özgürlük, sorumlulukla anlam kazanır. Sınırları olmayan bir serbestlik, çocuğu geliştirmez; aksine onu doyumsuzlaştırır ve yalnızlaştırır.

Öğretmenin değersizleştirildiği bir toplumda eğitimin saygınlığını korumak da mümkün değildir. Okullar, yalnızca bilgi aktarımı yapılan mekânlar değildir; aynı zamanda karakterin, ahlakın ve toplumsal bilincin şekillendiği kutsal kurumlardır. Bu kutsiyetin zedelenmesi, toplumun temel direklerinden birinin sarsılması demektir.

“Yapsam ne olacak ki?” anlayışı, ceza almaktan korkmayan bir neslin habercisidir. Bu düşünce biçimi, bireysel sorumluluğun ortadan kalkmasına ve toplumsal düzenin zayıflamasına neden olur. Eğitimin itibarsızlaştırılması ise bu süreci hızlandıran en önemli etkenlerden biridir.

Modernleşme adı altında geleneksel değerlerden uzaklaşılması, köklerinden kopan gençlerin yetişmesine sebep olmaktadır. Öyle ki geçmişiyle bağı kopmuş bir toplumun geleceği sağlam temeller üzerine inşa edilemez. İnsan hayatının değersizleşmesi, toplumsal çürümenin en açık göstergesidir. Aile bağlarının zayıflaması ise bu çürümenin en acı sonuçlarından biridir.

Aile içinde yeterince anlaşılmayan ve yalnız bırakılan çocuk, kendini duyurmanın yollarını farklı mecralarda arar. Bu arayış, çoğu zaman yanlış yönlere sapmasına ve geri dönülmesi güç sonuçlar doğurmasına sebep olur. Yalnızlaşan, aile otoritesinden kopan genç sesini duyurmak, anlaşılmak için sınırları zorlar; bazen de bu çaba, telafisi mümkün olmayan olaylara dönüşür.

Bugün yaşanan her olumsuzluk, her kötü şey aslında uzun süredir ihmal edilen değerlerin bir sonucudur. Çözüm, yeniden dengeyi kurmakta; özgürlük ile sorumluluğu, sevgi ile disiplini, modernlik ile gelenekselliği doğru bir çizgide buluşturabilmektedir.

Unutulmamalıdır ki bir toplumun geleceği, yetiştirdiği çocukların karakterinde saklıdır. Bu karakter inşası ailede başlar, okulda şekillenir ve toplumda anlam bulur.

Eğitimci – Yazar    
Kadir Can Erbaşlı.