Eylül ayının kendine özgü bir kokusu vardır: Yeni açılmış defterlerin, ucu açılmamış

kalemlerin, temiz çantaların ve biraz da heyecanın kokusu…

Okullar açılıyor. Kimi çocuk ilk kez okul kapısından girecek, kimi ise uzun bir tatilin

ardından yeniden okul düzenine dönecek. Her biri için yeni bir başlangıç var.

Bu hazırlıkları çocuklarımızla birlikte yapalım. Okul alışverişine beraber çıkalım; kalemini

ve defterini seçmesine fırsat verelim. Kendi okul fotoğraflarımızı gösterelim; ilk gün

heyecanımızı, öğretmenimizi ve arkadaşlarımızı anlatalım. Böylece çocuğumuz, yaşadığı

heyecanın ve belki de korkunun yalnızca kendisine ait olmadığını görsün.

Ama önemli bir ayrıntıyı unutmayalım:

Çocuğumuzla heyecanımızı paylaşalım, kaygımızı değil.

“Acaba alışabilecek mi?”, “Öğretmeni nasıl?”, “Ya beni özlerse?” gibi yetişkin kaygıları,

farkında olmadan çocuğun kaygısına dönüşebilir. Çocuklar yalnızca söylediklerimizi değil;

yüzümüzü, sesimizi ve davranışlarımızı da okurlar.

Yeni eğitim yılında ailelere düşen önemli bir sorumluluk daha var: Öğretmene

saygı.

Elbette öğretmenle her konuda aynı fikirde olmak zorunda değiliz. Soru sorabilir, bir

sorunu konuşabilir, gerektiğinde eleştirebiliriz. Ancak bunu yaparken öğretmenin

çocuğumuzun eğitiminden sorumlu bir meslek insanı olduğunu unutmamalıyız.

Öğretmenimiz komşumuz, arkadaşımız ya da aile içinden biri değildir. İletişimimizin sınırını

saygı belirlemelidir.

Çünkü çocuk bizi izler. Biz öğretmeni hakkında küçümseyici konuşursak ya da ona saygısız

bir üslupla yaklaşırsak, çocuğumuzdan öğretmenine saygı göstermesini bekleyemeyiz.

Saygı anlatılarak değil, örnek olunarak öğretilir.

Yeni dönem her çocuk için aynı kolaylıkta başlamayabilir. Çocuğumuz ağlayabilir, ayrılmak

istemeyebilir ya da okula gitmek istemediğini söyleyebilir. Uyum zaman ister. Bu süreçte

çocuğu zorlamak ya da hemen bir problem olduğunu düşünmek yerine ona zaman tanımak

gerekir.

Okul ve aile birbirinin karşısında değil, çocuğun yanında olmalıdır. Çünkü çocuğun ihtiyacı

“Kim haklı?” tartışmasını görmek değil, “Benim için birlikte hareket eden yetişkinler var.”

duygusunu yaşamaktır.

Bu eylül, çocuklarımızın çantasına yalnızca yeni defterler ve kalemler koymayalım.

Biraz güven, biraz cesaret, bolca sevgi ve her şeyden önce saygı koyalım.

Yeni eğitim öğretim yılının çocuklarımız, ailelerimiz ve öğretmenlerimiz için güzel

başlangıçlara vesile olmasını diliyorum.

Çiğdem Topak    
Okul Öncesi Öğretmeni – Eğitim Yazarı