Dijitalleşmeyle birlikte dolandırıcılık suçlarının yöntemleri de değişti. Günümüzde bir banka hesabının, kartın veya IBAN’ın üçüncü kişilere kullandırılması, hesap sahibini ciddi ceza soruşturmalarıyla karşı karşıya bırakabiliyor.

12. Yargı Paketi kapsamında kabul edilen yeni düzenleme ise özellikle kamuoyunda “IBAN mağdurları” olarak bilinen kişiler açısından önemli değişiklikler getiriyor.

Düzenlemeye göre kişinin dolandırıcılık suçuna katılımının yalnızca banka hesabı, kredi kartı, ödeme aracı veya bunların kullanılmasını sağlayan bilgi ve araçları başkasına vermekle sınırlı olması halinde cezada indirim gündeme gelebilecek.

Ancak bir banka hesabının dolandırıcılıkta kullanılmış olması, hesap sahibinin doğrudan dolandırıcı olduğu anlamına gelmiyor. Ceza hukukunda kişinin kastı ve suç içerisindeki gerçek rolünün belirlenmesi gerekiyor.

Hesap sahibinin suçtan haberdar olup olmadığı, hesabını neden kullandırdığı, karşılığında menfaat sağlayıp sağlamadığı, diğer şüphelilerle ilişkisi ve para hareketleri üzerindeki tasarrufu ayrı ayrı değerlendirilecek.

Yeni düzenleme elbette hesabını kullandıran herkes için otomatik bir beraat anlamına gelmiyor. Kişinin suça bilinçli ve iradi şekilde katkıda bulunup bulunmadığı somut deliller doğrultusunda araştırılacak.

Düzenleme, yalnızca bundan sonra açılacak davalar açısından değil, belirli şartları taşıyan kesinleşmiş ve infaz aşamasındaki bazı dosyalar bakımından da önemli sonuçlar doğurabilecek.

Bu nedenle TCK 158 kapsamında yürütülen dosyalarda yalnızca paranın hangi IBAN’a gönderildiğine değil, hesabın hangi amaçla ve hangi iradeyle kullandırıldığına bakılması büyük önem taşıyor.

Sonuç olarak bir IBAN’ın suçta kullanılması, sahibini otomatik olarak dolandırıcı yapmaz. Ceza hukukunda kişiyi hesabı değil; kastı, bilgisi ve fiili sorumlu kılar. Adaletin temel görevi de gerçek suçlu ile suçun içerisine çekilen kişiyi birbirinden ayırabilmektir.

Av. Aynur YILMAZ SIZLAYAN