Modern çağın gençliği, tarihin hiçbir döneminde olmadığı kadar bağlantı içinde görünüyor. Birkaç saniye içinde dünyanın öbür ucundaki biriyle iletişim kurulabiliyor, sosyal medya aracılığıyla yüzlerce insanın hayatına tanıklık edilebiliyor. Ancak araştırmalar, özellikle genç yetişkinlerde yalnızlık hissinin giderek arttığını göstermektedir.

Uzmanlara göre yalnızlık yalnızca fiziksel olarak tek başına olmak anlamına gelmez; anlaşılmadığını hissetmek, duygusal bağ kuramamak ve aidiyet eksikliği de bu kavramın bir parçasıdır. Özellikle dijital iletişimin yüz yüze ilişkilerin yerini almaya başlaması, bireyler arasında görünmez bir mesafe oluşturabilmektedir. Çok sayıda insanla temas hâlinde olmak, her zaman gerçek bir yakınlık anlamına gelmemektedir.

Üniversite yaşamı, ekonomik kaygılar ve gelecek belirsizliği de gençlerin sosyal ilişkilerini etkileyen unsurlar arasında sayılmaktadır. Birçok genç aynı anda hem başarılı olma baskısıyla mücadele etmekte hem de duygusal olarak yalnız hissetmektedir.

Elbette teknolojiyi yalnızlığın tek sorumlusu olarak görmek eksik bir değerlendirme olur. Ancak insan ilişkilerinin giderek hızlandığı bir dönemde, gerçek bağların daha fazla emek istediği de açık. Belki de bugün sorulması gereken soru şudur: Birbirimize ulaşmak hiç bu kadar kolayken, neden birbirimize bu kadar uzağız?

Nimet Yılanoğlu