Ben Adana’ya ilk kez lise çağlarında gelmiştim. İlçemizde göz doktoru olmadığından gözümdeki saman nezlesini tedavi ettirmek için Adana’ya gelmem gerekiyordu. Tabii o yıllarda ulaşım mükemmel değildi. Saat başı bir araba kalkardı Kadirli’den.

Adana parıltı bir şehirdi bizim gözümüzde. Zengin ve muhteşem, hareketli ve güzel, mutlu ve insanları çağıran bir kent. Adana güneyin incisiydi. Güney ve Güneydoğu’nun kapısı beyaz altın denilen pamukçuluğun merkezi, Çukurova’nın başkenti durumundaydı.

Daha büyük bir kent görmediğimizden mi nedir? Adana’ye geldik mi büyülenirdik. Adana’da gezmek, dolaşmak, alışveriş yapmak, şalgam suyu içmek ne büyük bir zevkti bizler için. Kimileri büyük bir köy olarak tanımlasa da Adana bizim gözümüzde her zaman bir numara olmuştur.

Çukurova çiftçisinin pamuğunu pazarladığını şalvarının kabaran ceplerinden anlayabilirdiniz. Şalvarın cepleri mor binlikleri taşıyamazdı adeta. Adana o yıllarda dördüncü butuyve zengin kentiydi.

Adana’nın Küçüksaat’ini, Büyüksaatini ünlü mağazalarını, ünlü doktorlarını ve ünlü futbolcularını ezbere bilirdik.

Adana Yeşilçam Filmlerinin de vazgeçilmeziydi. Zengin pamuk tüccarı rolündeki Vahi ÖZ’ü, Adanalı Tayfur tiplemesi ile ünlenen Öztürk SERENGİL’i unutabilir miyiz? Acaba ne oldu da bu sihirli kent Türkiye’nin en yaşanılır kentleri sıralamasında 13. sıraya düştü?

Pamuk bitkisine sıkılan ve “Temik” denilen zehirli ilaç Çukurova’daki tüm yabanıl hayvanların kökünü kazıdı. Binlerce dönüm pamuk tarlasını tuzlu ve kireçli yer altı sularıyla suladık. Bu yüzden Türkiye’nin en verimli ovasını çoraklaştırdık. Beyaz sinek illeti yüzünden pamuk tarımından vazgeçildi. Pamuğun işlendiği savcınlar ve tekstil fabrikaları da bunun doğal bir sonucu olarak birer birer kapandılar.

Göç olayı önce Çukurova’yı ardında da Adana’yı vurdu. Özetle söylemek gerekirse Adana önce tarımını, ardından sanayi tesislerini kaybetti. Yalnızca sağlık hizmetleri ile ayakta durmaya çalışıyor.

Adana küresel ısınmadan fazlasıyla nasibini aldı. Yaz aylarında Türkiye televizyonları Adana için 52 derece sıcaklığı gösterdi geçen yaz.

Adana, Osmaniye ve Kadirli gibi iki büyük ilçesini kaybetti. Kozan ilçesi il olursa Feke, Saimbeyli ve Tufanbeyli’yi de kaybedecek.

Ben Adana’ya 2006 yılı Haziran ayında gelmiştim. Yaklaşık 2.5 milyon nüfuslu şehirde geriye dönüp baktığımda şehir stadyumu ile şehir hastanesi ve birkaç köprüyü sayabilirim.

Güneyin ve Güneydoğu’nun kapısı olan ve belli bir kültür yoğunlaşmasına neden olan Adana, başka bir deyimle çocukluğumuzun masal kenti Adana işte şimdi bu durumda.

Emekli Hakim Sabri ÇİÇEKLİ