O günden bu güne

“zifiri karanlıklardayız.”

1938’de batan güneşin adı: Mustafa Kemal.

Soyadı: Atatürk’tü.

-Yani bu güzel ülkeye “Allah’ın lütfu” olarak yollanan ASLAN’ımız.

-Yani ATA’mız.

-Yani PAŞA’mız.

-Yani CAN’ımız.

-Yani rehberimiz

-Yani yol göstericimiz.

-Yani gücümüz.

-Yani övüncümüz.

-Yani gururumuz.

-Yani kurtarıcımız.

-Yani başkomutanımız.

-Yani tek önderimiz.

-Yani bizi BİZLER yapanımız.

-Yani 57 yıllık ömrünün yarısından çoğunu cephelerde geçiren eşsiz kahramanımız.

-Yani inandığı dava arkadaşlarıyla birlikte “ölümü göze alarak” çok zahmetli, çok meşakkatli yola çıkan, inanmayan, inanmak istemeyenleri “önce uyandıran, sonra inandıran”, bu güzel ülkeyi kurtaran eli öpülesimiz.

-Yani Cumhuriyeti kuran, unutulmaz devrimleri gerçekleştiren DAHİ’miz.

-Yani hasta yatağından kalkıp, “tek kurşun sıkmadan” Hatay’ı ülke topraklarına dahil eden filozof’umuz.

-Yani ötelere berilere savrulan, “olsalar da olur, olmasalar da olur” gözü ile bakılan kadınlarımızı ÖN’e değil, “en ÖNE” çeken, onlara seçme seçilme hakkı tanıyan güzel yüreklimiz.

-Yani bu güzel ülkedeki tüm güzellikleri en ince ayrıntısına kadar düşünüp hesaplayan, inşa eden “olmazsa olmazımız.”

             ***

1938’de bir GÜNEŞ ☀️ battı..

O günden bu güne

“zifiri karanlıklardayız.”