Köylerimize, elleri öpülesi köylülerimize “şehir kafasıyla bakanları” günahım kadar sevmem.

Tepede durmak, meselere oradan bakmak kimsenin,  ama hiç kimsenin ne hakkı, ne haddi olabilir.

Bunu yapmaktan utanmayan, arlanmayan, haya duymayan kofzotiriklerin bu anlayışının neye, ne kadar zarar verdiğine bakan var mı?

-Yok.

Gören var mı?

-Yok.

Anlayan var mı?

-Yok.

Algılayan var mı?

-Yok.

İpleyen var mı?

-Yok.

Şehirden köyleri görmeye çalışmak, köylülerin nasıl ezalar çektiğini hesaba katmamak; “Benden adam olmaz” demek ile ikiz kardeş gibidir.

……

Adana’nın sayısız köylerine belediye otobüsleri gidip, gelir.

Buraya kadar sıkıntı yok.

Fakaaaaat, bundan sonrasında çok var.

“Nedir onlar?” derseniz, söyleyeyim.

Köylere giden otobüsler otobüs olmaktan çıkışıp, 99 yerinden yara almış tosbaga’ya dönüşmüş.

Ne yürüdüğü belliiii, ne de koştuğu.

Pert noktasına varmış, rakkase Perihan misali her yanı oynayan, oynamakla kalmayıp, tir tir titreyen bu otobüslere “otobüs” diyenin beyninden şüphe etmek gerekir.

Bunların OTO’su gitmişşşş, BÜS’ü kalmış.

Hiçbirşey olmamış gibi davranarak, sorumsuzluğun daniskasını gösterip, bu dandik ve dandini otobüslere “sefere çıkabilir” diyorlar, di-ye-bi-li-yor-lar.

Otobüs işletmesinin başındaki kişi, yaptığından utanıyor, sıkılıyor mu? Onu bilemem.

Ben bildiğimi söyledim, bilinmesi gerekenim de bilinmesini istedim.

Daha önemli bir konu daha var. Onu da kamuoyuna duyurayım ki, çok özel, çok önemli, çok ehemmiyetli konu, “konu mankeni” durumundan kurtulsun.

Mesele şu;

-Adana Büyükşehir Belediyesi otobüslerinde kadın şoförler var.. Onlara destek olmamız, saygı duymamız, koruyup, kollamamız, alkışlamamız

“helal olsun” dememiz gerekir.

Bu yapanlar var ve çoklar.

Pekiiiii yapmayan var mı?

-Var.

O gerçeği de ifade edeyim;

-Otobüs işletmesini idare ettiğini sanan kişi ve kişilerin kadın şoförlere akşamları; “Direksiyon başına geç, 50 kilometre git ve dön” demiş olması.

Söyleyin Allahaşkına;

-Bundan daha büyük, daha düşüncesiz, daha patavtasız, daha paldır – küldür bir anlayış olabilir mi?

Şehirden köylere ve köylülere bakış anlayışı, ahlakı ve adabı tam da budur işte.